Lara en Roel hebben een stenen huisje gekocht tussen de olijfbomen, diep in de hak van Italië. Het is er mooi, maar binnen is alles nog precies zoals het veertig jaar geleden was. De komende tijd gaat het huis op de schop: muren eruit, alles nieuw, en aan de zuidkant komt er later een stuk bij. Op deze pagina laten we zien wat het wordt en wat er allemaal moet gebeuren.
Een vrijstaand stenen huis op een perceel met olijfbomen. Het heeft een plat dak en aan de zuidkant een overkapping waar je uit de zon kunt zitten. Van buiten is het in orde. Van binnen is alles gedateerd: de indeling, de keuken, de badkamer, de vloeren. Daar begint het werk.
Er is één ontwerp, en dat staat. Het huis wordt langer en aan de zuidwestkant dieper. Binnen verdwijnen de meeste muren, zodat er één ruime woonkeuken ontstaat waar je van de ene kant naar de andere kunt kijken. Alles krijgt dezelfde zandkleurige afwerking, van vloer tot plafond.
Aan de westkant groeit het huis met een flink stuk aan: daar komt de grote slaapkamer met een eigen badkamer erachter, met een vrijstaand bad en dubbele tuindeuren naar het terras. Dat stuk is ook dieper dan de rest van het huis, waardoor de zuidkant een knik krijgt.
Aan de zuidkant komt een brede overdekte veranda van ruim zeven meter, met een echte eettafel eronder. De twee zware pilaren van natuursteen dragen het dak en zijn meteen het gezicht van het huis.
De grootste verandering zit in het midden. Twee muren gaan eruit en daar komt één doorlopende woonkeuken voor terug, met een lang keukenblok, een bar met krukken en een gemetselde bank in een nis. Een grote schuifpui verbindt die ruimte met de veranda.
De oude woonkeuken aan de oostkant wordt de kinderkamer, met twee bedstedes boven elkaar. De smalle badkamer blijft waar hij zit, maar gaat helemaal op de schop.
Vijf plekken in en om het huis, zoals ze eruit gaan zien. De beelden zijn ontwerpbeelden, geen foto's — klik erop om ze groter te bekijken.
Het hele huis draait om één zandkleur. Daaromheen wat warm hout, een beetje messing en heel voorzichtig groen en oker. Meer is het niet — en dat is precies de bedoeling.
De hoofdtoon van het huis: wanden, plafonds, de vloer en alle gestucte inbouwelementen in dezelfde tint.
De buitenkant van het huis, glad gestuukt en gekalkt in een zacht wit dat de zon verdraagt.
Het donkere hout van de keukendeurtjes, de barkrukken en de kastenwand in de kinderkamer.
Lichter hout voor de kozijnen binnen en de planken en roede in de kledingnis.
Alle kranen, deurklinken en de rand van de spiegel. Het enige metaal dat je binnen ziet.
De kleur van de binnendeuren en van een paar kussens op de bank. Verder nergens.
Een enkel kussen in fluweel, om de zandkleur net even wakker te schudden.
De plaatselijke lichte natuursteen voor de verandapilaren, de traptreden en het terras.
Dit is de eerste ronde: het huis van binnen helemaal opnieuw opbouwen. De aanbouw, de veranda en de tuin komen later aan de beurt. Hieronder staat alles wat er in deze ronde moet gebeuren, in de volgorde waarin het ongeveer gaat.
Een bouwvergunning aanvragen duurt in Italië al gauw een jaar. Daarom starten we die aanvraag meteen, ook al gaan we het aangebouwde stuk pas veel later bouwen. Werk binnenshuis mag ondertussen gewoon doorgaan. Terwijl de papieren op het gemeentehuis liggen, wordt het huis van binnen dus gestript, opnieuw ingedeeld en afgewerkt.
Wie: de geometra (de Italiaanse bouwkundige die alles bij de gemeente regelt) en wij zelf.
Dit blok gaat als eerste van start en loopt daarna gewoon door op de achtergrond.
Wie: een aannemer met een sloopploeg, en wij zelf voor het opruimwerk.
Kan pas als de melding voor het werk binnen rond is.
Wie: de loodgieter, met hulp van een gespecialiseerd bedrijf voor de septic tank.
Kan pas als het huis leeg is en de vloeren eruit zijn.
Wie: de elektricien, met een officiële Italiaanse keuring aan het eind.
Loopt gelijk op met de leidingen — beide moeten klaar zijn voordat de muren dichtgaan.
Wie: de stukadoor, samen met een aannemer voor het metselwerk.
Kan pas als alle leidingen en kabels liggen en getest zijn.
Wie: een keukenbouwer en de loodgieter.
Kan pas als het microcement droog en beschermd is.
Wie: de elektricien, de installateur en een timmerman.
De lampen en deuren gaan er pas in als het stucwerk helemaal klaar is.
Wie: wij zelf, met een busje en veel geduld.
Het laatste blok. Daarna kan er eindelijk iemand slapen.
Daarna volgen nog twee rondes: het aangebouwde deel met de grote slaapkamer, en als laatste de veranda, het terras en de tuin.